Мәтінде қыз бірінші анасына өкпесін білдіреді. Көп сыңсудың жолдарынан қыздың әкесі малға сатқанын білек, бұл сыңсуда қыздың жастай, өзі қаламаған жанға ұзатылуына анасының көбірек ықпалы бар екенін аңғарамыз. Өзге сыңсуларға қарағанда тағы бір ерекшелігі ¬– қыз бауырларының атын атап тұрып қоштасады. Сондай-ақ, әжесіне де қаратып, тілегін білдіреді. Жастай кетіп бара жатқан тағдырына налып, Құдайға да өкпесін айтады. Өзі қайғырып тұрып, әкесінің жайын ойлайтынын да білдіреді. Осы сыңсудағы тағы бір ерекшелік өзбек сөзі де кездеседі. «Дәде» деп әкесіне қарата айтады.

Сыңсуда қыз қазақ танымындағы отбасы институтының әрбір өкілінің аты аталады. Қыздың қарата айтқан сөздерінен олардың отбасындағы орны, рөлі анық аңғарылады. Қыз әуелі әкесіне өкпесін білдіреді. Өз қалауымен емес, мата құрлы көрмей, жастай малға сатып, ұзатқалы тұрғанына өкпесін айтады. Анасының да көңіліне қарамай, жайын да сұрамай беріп жібергенін айтады. Таңдағанына емес, мал беріп әкетіп бара жатқанын, сондай күйде босаға аттаса, анасының берген ақ сүтін ақтай аларына да күмәнданады. Үй ішіне, ең аяғы сырлас, мұңдас болған жеңгесінің де үйден өзі шығарып салғанын, оның жұбату сөзінің еш мәнінің жоқ екендігін білдіреді. Бауыры мен сіңлісіне айтқан сөзінен ертеректе қыз бала ұзатылған соң жыл толмай, төркінін көре алмайтыны байқалады. Қыз осы жайдың бәрін тізіп келіп, соңғы шумағында өзінің тірідей өлгенін айтады.

Мәтінде қыз өзін ата-анасы малға сатып, қаламаған жерге ұзатылып бара жатқанын айтады. Сыңсу мазмұны қыздың басында теңдік жоқ екенін анық аңғартып тұр. Ұзатылғалы тұрған ащы зары, өкпесі, назы да айқын аңғарылады. Қыз барған жұртында ел айтатындай ата-енесінің өз әке-шешесіндей бола алмайтынын да жеткізген. Өзі қаламаған жігітке ұзатылып бара жатқанына апасының қатысы бар екенін де қоса айтқан. Тағдырына деген бар өкпе-ренішін жайып салған қыз сыңсу соңында туып өскен топырағымен, өскен жұртымен, бауырларымен қимай қош айтысады.

Бұл сыңсуда ұзатылғалы тұрған қыз өзі арқалап өсірген інісімен, ағасымен қоштасып, жеңгесін оған табыстап, өзінің ұзаққа кетіп бара жатқанын айтады. Бауырларымен қош айтысқан қыз өзі еркелеп өскен ел-жұртымен де қоштасады. «Қарасам көзім талады-ау» деп сағынатынын да білдіреді. Сыңсудың соңғы шумағында ел-жұртынан ұзап кеткен соң, есейіп, санасы толысарын да айтады.