Мұрат ақын той болып жатқан ауылдан сусын ішіп, енді аттанайын деп жатқанда Ізім шайыр келіп, өлеңмен қағытып, тиіседі. «Мен қарамын, бурамын, танамын, алдымнан келсең, аламын, артымнан келсең, шаламын, көлденеңнен кезіккен көк атты, жөніңді айт», — дейді. Мұрат ақын: «Қара болсаң, моласың, тана болсаң, келімсексің, темір болсаң, жоның жоқ, қабатын болсаң, қабансың, бура болсаң, түйесің…», — деп бастырмалатып, бетін қайтарып тастайды.