Бауырсақ ұыз Матай ішінде Аталық руынан, ал Марқа бала Қаптағай болып келеді. Айтыс қыз елінде өтеді. Жігіт бетінің шешектен қалған шұбар дағы бар екенін, руының Қаптағай екенін айтады. Қыз дегеннен: «Бұлғақтамай айтыңыз, менімен айтысам деп аяғыңа жем түсіп жүрмесін» дейді. Бауырсақ: «Ащыбұлақты мекендеген елміз, ішімізде орыс та, ноғай да бар», — дегенді тілге тиек етеді. Марқа бала: «Ұраным — Ер Бөрібай, қашаннан-ақ артық жаралғанмын», — деп шалқиды. Қыз: «Руыңды айтып мақтанба, ұрлықпен кәсіп етесіңдер. Мықты болсаң, Есімбегің айдалып, Алматыға барар ма еді?! Пара бері жаны аман қалған», — деп қосады. Жігіт те: «Берекелерің аз, есіл жігіт Ырыскелдің Тескентауға айдалып қор болды. Өзің он бір жасыңнан бастап сенделіп, маңайыңа топ құрдың. Осың жақпады. Бала тумай жүргенің келіспеді», — деп жамандайды. Ызаланып, өлеңмен киліккен шешенің қағытпасына да тоқтамайды. Марқа бала жеңеді. Айтыс он бір буынды қара өлең үлгісіне құрылған.
