Ибраһим атты ақкөңіл, адал ниетті патшаның жалғыз, сүлу да ақылды қызы болады. Қызы бір күні нөкер қыздарымен бау-шарбақга үйықтап қалады. Содан тіл тиді ме, суық тиді ме қызы қатты ауырып, жанына батады. Апармаған молда, қожалары қалмайды. Еш ем қонбай, қайтыс болады. Патша қызын жерлеп, ауыр қайғыға батады. Әдеһим атты софы кеш болса, шырақ жағып зират кезеді екен. Ол жаңа көмген қабірге кез болады. Қабірден адам даусы шыкқан соң, қабірді ашьш, қызды құтқарады. Қыз өзін ешкімге көрсетпей, Әдеһим үйіне апаруын өтінеді. Әдеһимге жіп, ине алғызып ақыреттен көйлек тігіп алады. Ол екеуі жерден қазылған үйді мекен етеді. Молда шақырып, некелерін қидыртады.