Ертеде Пақбор деген әділ патша болады. Патша уәзірлерінің ішінен ақылы артық Мәлікгі жақсы көріп, бар болса не керегін береді екен. Патшасы жақсы көрген соң Мәлік уәзір өзін еркін ұстайды. Бір күні Пақбор патша қызық түс көріп жатса, Мәлік есікті ашып, патшаны оятып жібереді. Оған ашуланған патша Мәлікті дарға асуды бұйырады. Мәлікті барлық халық жақсы көреді. Халық жиналып: “Бұл жалғанда қатесіз адам болмайды, қанын кешіңіз!” – деп сұрайды. Патша халықтың тілегін орындап, Мәліктің күнәсін кешеді. Жиылған халық күнәсінің мәнісін сұраса, патша түсінде бір сұлу қызды көріп, Мәліктің кесірінен ол қызбен сөйлесе алмаған екен. Патша: “Егер сөйлессем, ол қыздың мекен-жайын біліп, іздеп табар едім”, – дейді. Мәлік сол қызды үш жыл ішінде іздеп табуға уәде берді. Өзінің ақылының арқасында Мәлік ол қызды іздеп табады. Ол Рим патшасының Бақпарша деген жалғыз қызы екен. Патша Бақпаршаға үйленіп, бәрі мұратына жетеді.