Ұлы жүздің атақты Төле биі тоқсан үш жасында қайтыс болады. Бидің өсиеті бойынша Тәшкен қаласына жерлеу керек болады. Қасиетті Қазығұрттан Тәшкенге дейін қашық жер болса да, көпшілік сүйікті ұлының соңғы өсиетін орындамақ болады. Төленің қырғыз әйелі ұлы Қожамжармен ақылдасып, сүйекшілерді жолдан күтіп алады. Ыстық күнде алыс жолдан шаршап келе жатқан көпшілік Қожамжардың анасы дайындаған қос үйге ат басын бұрады. Төленің қырғыз әйелі сүйекшілермен көрісуге шығады. Төленің көзі тірі кезінде ұстаған ілмек белгісі бар, желегін қара қыжыммен көмкерген туы оң босағаға қойылған еді. Қожамжардың анасы сол туды алады да, сандыққа салып қояды. Құран оқылып, бата қайрылып, жұрт қайтуға айналғанда, Төленің балалары туды іздей бастайды. Ту қай үйде тігілсе, марқұмның асы берілгенше сол үйде сақталады. Төленің бәйбішесінен көрген балалары дау шығара бастайды. «Тудан айырылу – биліктен айырылу» деген сөз. Ишанның шешімімен «ту қайда тігілсе, сонда қалуы тиіс» болып шешіледі. Осылайша Төле бидің туы Қожамжар балаларының еншісіне тиген екен.