Қыдырқожа өз жылқысын Темірге басқаруға берді. Сол жылы қыс қатаң болып жылқыларға қауіп туды. Жылқы киіктермен бірге еріп кетеді. Темір жылқыларды іздеп жүргенде киіктерді байқап қалып, оларды атпақ болғанме жолдастарына рұқсат бергенмен, бір сәтте райынан қайтып жолдастарына «тимеңдер» деп айтады. Сол кезде Темір бәлкім өз туған жерін, бүкіл өткен өмірін көз алдынан өткізіп, туған елін, басшысыз ауылын, халқын еске алып: «Мына текені атып алсам, үйірі талан-таражға түсіп, менің басымдағы, ел басындағы хал бұларға да келеді-ау» деп киіктерге тиіспеген екен. Қытымыр қыстың ызғары батып, жылқыны аман сақтау қиынға айналады. Темір сол қыста қаншалықты қиындық көргенімен, Маңғыстауға аман-есен қайтып оралады. Қыдырқожа Темірге риза болып, үлкен той жасайды. «Қайда барсаң да есен-аман келесің-ау, бауырым, енді сенің атың Есентемір болсын» деген екен. Қазіргі таңда Есентемірден бір рулы ел тарайды.