Бұл сыңсуда да өз еркімен ұзатылмағаны айқын аңғарылады. Қыз бірінші әкесімен қоштасып, ұл бала жаратылмағанына ашынады. Әкесінен кейін әпкесімен қош айтысып, одан кейін туған жұртын бауырына аманаттайды. Өзінің анасын атап қоштаспағанымен, туған жұртындағы шешелеріне сөзін арнайды. Сосын қайта бауырына, сосын әкесіне сөзін арнап, өзін жат жұртқа тірідей бере салғанына, мойнына құрық салғанына өкпесін жеткізеді.