Қорқыт Сырдария бойында өмір сүрген атақты қобызшы әрі күйші болған. Ол ел аралап, қобыз тарту арқылы өлім туралы қайғысын ұмытатын. Бір күні байқамай «өлсем де» деген сөзді айтып қойған соң, өлімнен қашып дүниенің төрт бұрышын кезеді. Алайда қайда барса да, өзіне қазылып жатқан көрді көреді. Ақыры туған жері Сырдарияға оралып, желмаясының терісімен қобызын қаптап, су бетіне кілем төсеп, сонда күй тартады. Оның күйлерін адам да, аң-құс та ұйып тыңдайды. Ұзақ уақыт ажал жолай алмайды. Бірақ бір күні қалғып кеткен сәтінде жылан кейпіндегі ажал шағып, Қорқыт қайтыс болады. Аңыз бойынша, оның қобызы кейін де мұңды күйін өздігінен тартып тұрған екен.