Баяғы заманда Тәшкент деген қалада Ханабад деген хан болыпты. Қалдан Шерін қалың қолымен келіп алты жыл шауып ала алмапты. Сонда ханның әйеліне астыртын елші жіберіп, қандай арманы болса да орындайтынын, тек осы қаланы қалай алуға болатыны туралы сауал жібереді. Ханым қалаға келетін су құбыры бар екенін, оның басы қай жерден бастау алатынын, сол құбырды бекітіп тастаса, қала шөлден сыртқа шыққанда алуға болатынын айтады. Қалдан солай істейді. Қаланы шауып алады. Ханбад ханды байлап алады. Өз күйеуіне жақсылық жасамаған опасыз ханымды зынданға салады. Жалғыз ұлы тұлпар атқа мініп қазақ жеріне қашып кетеді. Осы тұста Қалдан ханның елін қытайлар шауып, орнына Зал деген қолбасшысын хан сайлап, өзі кері қайтады. Зал әлгі ханыммен үйленеді. Екеуі арық қаздырып су шығарады. Залдың арығынан су сарқырап ағады да, елдің қарғысы тиген ханымның арығынан су шықпайды.