Бір байдың тоқалы сақау әрі аңқау, бәйбішесі қатал, қу болған көрінеді. Бәйбіше тоқалды тамақтан қағып, күн көрсетпейді екен. Мұны білетін бай тоқалын аяп, бір күні ет турап отырып, оған «сіңір» деп еттің майлы жерінен кесіп береді. Етті турап бола бергенде, тағы да тоқалына сіңір деп май беріпті. Аңқау тоқалы «шіңи-шіңи дегенің шиқа-шиқа май ғой» деп, байдың қулығын ашып қойыпты.