Қаратау елінде Есалы деген кісі бала-шағамен де, келін-кепшінмен де қалжыңдаса беретін ақкөңіл, аңқау кісі болыпты. Сол Есалы жазда Түркістандағы бір құрдасының үйіне қонақ болады. Досы келген соң үй иесі мал сояды. Көп кешікпей дастархан жайылып, шай келеді. Жол жүріп, еш жерге түстенбеген Есалы алдындағы ұсақ бауырсақты үштен-төрттен жей бастайды. Қонақтың бұл қылығына үйдің бойжеткен қызы күліп: «Сіздің елде қойды қораға қамарда нешеуден айдайды?» – деп кекетіп сұрайды. Қыздың қалжыңын түсінген Есалы дереу: «Қой тоқ болса біртіндеп айдайды, аш болса топтап айдайды», – деген екен.