“Ақтабан шұбырындыны” өз көзімен көрген Қожаберген жыраудың өлеңі делінеді. Қожаберген 1723 жылы көктемде қасына жары Айша мен екі ұлын (Науан, Бекет) ертіп Бестам деген жердегі (қазіргі Қызылорда облысы, Шиелі ауданы) қайын жұрты Қобылан бидің еліне келеді. Сол кезде Себдан-Рабан бастаған жоңғар басқыншылары қазақ жеріне басып кіреді. Қамсыз жатқан ел қырғынға ұшырайды. Елу жастағы жырау Қожаберген қоршауда қалып, екі ұлы мерт болады. Жары Айшаны ертіп жаяу өз еліне бет түзейді. Бүкіл қазақ жері жау қолында қалады. Жаяу-жалпы жерін тастап қашқан ел Қаратау, Алатаудан Сыр бойына қарай ағылады, жолда аштан қырылады. “Ханнан қайыр, қарағайдан шайыр кеткен” қиын заманға тап болады. Би, батырлар бас қосып, елді жауға қарсы аттануға кеңес береді.