Ертеде Бозұғлан хан өзінің Гүлхадиша, Лағыл деген екі қарындасын Әжібек, Опабек деген екі уәзіріне ұзатады. Лағылдан Жүсіп, Ахмет деген екі ұл, Қарлығаш атты қыз туады. Бозұғлан екі ұлды өз баласындай тәрбиелейді. Хан нөкерлері оларды көре алмай, ханға шағыстырып, екеуін елден қудырған соң екеуі Үргенішке кетеді. Қалмақтың Көзелше деген ханы түсінде екі қошқар өзін сүзіп, астындағы тағын қиратып жатқанын көреді. Ешкім бұл түсті жори алмайды. Баба Ғұмар деген саудагер «Жүсіпбек, Ахметбек деген екі батыр тағыңды алады» дегенде, Көзелше ашуланып, оны зынданға тастайды. Екі батырдан құтылудың амалын іздеген Көзелше Мырза Мәмет деген нөкерін жансыз етіп жібереді. Ол айламен екі батырдың сеніміне кіріп, Көзелшеге ұстап береді. Жүсіпбек пен Ахметбек өртесе, жанбайды, мылтықпен атса, өлмейді. Ақыры шарасы таусылған хан оларды зынданға тастайды.