Ағыбай батыр Күншығыстағы бір елде жүйрік, аса тәуір жылқы бар дегенді естіп, қасына жеті жігіт ертіп сапарға аттанады. Бұлар біраз жол жүрген соң, бір адамды қарауыл қойып, демалады. Қарауылда тұрған адам соларға қарай бір атты адамның келе жатқанын көріп, Ағыбайға хабар береді. Жігіт келіп батырларға сәлем береді де, жүгенін басына қаңтарып, жеңін жастық қылып жата кетеді. Таң атқан соң асулы етті жейді де, атына мініп, ештеңе айтпастан кетіп қалады. Ағыбай жігітті қуып жетеді. Жігіт: «Хош келдің, ағеке!» – дейді де, екеуі үнсіз келе жатқанда, алдарынан қаша жөнелген бір құланды көреді. Екеуі құланды ұстап, асып жейді де, ұйықтап қалады. Ертеңіне бір өзенді жағалап келе жатса, қамыс арасынан бір жолбарыс шыға келіп, бұларға шаппақ болады. Сол кезде жас жігіт оны шоқпармен салып қалып, өлтіреді. Екеуі келе жатып жылқылы ауылға тап болады. Тігілген ақ ордаға кірсе, кезінде жігіттің өзіне қастық жасаған жиенінің үйі болып шығады. Жас жігіт жиенін өлтіріп, кегін алады. Көп жылқының ішінен Қызылауыз атты таңдап алып, еліне қайтады.