Жем өзенінің бойын қыстаған Баймұрат деген қарттың әңгімелері. Алғашқы әңгімесінде ауданың жаңа басшысы ақсақалға сәлем беруге келеді. Баймұрат келген қонақты жылы қабылдап, ешкі сойып, қонақасы береді. Келген қонағына бар мәзірін, жоқ жайын айтып, шығарып салып тұрғанда қонақ қайта-қайта рахмет айта беріпті. Сонда қарт: – Ешкі сойып бергенде осынша рахмет айттың, қой сойып берсем, үйден шықпайтын иттің бірісің-ау, – деп, қонақтың шектен тыс жалпылдағанын жақтырмапты. Ал екінші әңгіме Баймұрат ақсақалдың қартайып сексеннен асып, жағдайы нашарлағаны туралы. Балалары әкесінен «олай-бұлай болып кетсеңі, қай молаға қоямыз?» деп сұрапты. Аталарының бейіті алыста болса керек, қиналып жатқан Бәкең қарт: – Не деп тұрсың? Енді маған қай мола қалың беріп, қатын әперер дейсің, осы жерге қоя сал, – деген екен.
