Боздақтың Әубәкірі деген ақсақал ел аузындағы ертегі, қисса, аңыздарды жақсы білген екен. Өз жанынан да бірер ауыз қағытпа сөздер шығаруға шебер, қу тілді болған көрінеді. Бірде Әубәкір ауылдасы Бәкір деген адаммен жолсерік болып келе жатады. Екеуі биік бір таудың жанынан өтеді. Сол таудың атын ұмытып қалған Бәкір Әубәкірден сұрапты. Сонда Әубәкір оның ұмытшақтығын бетіне басып, қағыта жауап берген екен.