Әңгімеде Сағындық деген кісі туралы айтылады. Сағындық жасы жетпіске таянған уақытта Көкшетау жаққа ұзатылған қарындасы Назымды іздеп жолға шығады. Жолға шыққан жолаушы өткен-кеткенді аңдыған жеті жігітке тап болады. Астындағы атын тартып алмақшы болған тонаушыларды Сағындық өзінің ақыл-айласымен, қара күшімен жеңеді. Жеті жігіт енді елді тонауды доғаратындарын айтып, уәде береді. Кейіннен тонаушы жігіттер өзінің құда балалары екенін біледі. Құдалар айып-пұл төлеп, ат мінгізіп, шапан жауып, Сағындықты үйіне дейін өздері апарып салады.