Баяғыда бір аңқау есегіне мініп сапарланып келе жатса, бір тауға кез болады. Аңқау есегін аяп, жетелеп алыпты. Мұны көрген екі қу баспалап келіп, есектің жүгенін сыпырып алып, бірі есекті алып кетсе, бірі жүгенді басына киіп ап, аңқаудың артынан ере беріпті. Бір жерге келгенде тартыншақтапты. Аңқау артына қараса, есектің орнында адам тұрғанын көріп, мән-жайды сұрайды. Қу болса, өзінің тегінде адам екенін, қарғыс ап, есекке айналғанын және жаңа ғана қайта адам қалпына келгенін айтыпты. Аңқау бұған сеніп, әлгі қуды босатып жіберіпті.