Бір кедейдің үлкен ұлы жылпос қу болса, кіші ұлы аңқау екен. Қара өгізі мен буаз қызыл сиыры болыпты. Бір күні үйінде ішетін асы да бітіпті. Шыдамы аз аңқау «қызыл сиыр да бұзауламады-ау» дегенде қу ағасы аштығын білдіртпей ата-анасының көңілін ауламақ болады. Көріп келмек болып қораға шығып кеткен ағасы үйге асыға кіріп, қара өгіздің бұзаулағанын айтады. Аңқау қораға жүгіріп барып қайтып келеді, сонда ата-анасы күліп жібереді.