Баяғыда жаназаға бара жатқан екі молда сөз жарыстырып, бірі Бұхар молдаларын, бірі Уфа молдаларының білгіштігін мақтады. Екеуі сөзге келіспей, арты төбелеске айналады. Бұлардың үстінен Мұса деген жігіт шығып, олар бұған қазылыққа жүгінеді. Мұса екі молданы күннің ыстығында төбені айналдырып жүгіртіп, күннің астына отырғызып: «бұл күнқатпа» деген дау екен, ойлану керек» дейді де, атына мініп, молдалардың атын жетектеп, төбені айналып келгенше тапжылмай отыруларын айтып, жүріп кетеді. Екі молда ыстық күннің астында Мұсаны қанша күтсе де келмейді. Соңында алданғандарын бірақ біледі.