Ахмади деген жігіт жалғыз атын жоғалтыпты. Өзі ақын әрі балуан екен. Сөйтіп Бақбақтыда жиын өткізіп жатқан Қожахан болыстың ауылына келеді. Үйге баса көктеп кірген кедей жігітті болыс жақтырмай қалады. Шаруасын сұрап білген соң, ақынға жоғалған атыңның белгісін өлеңмен айт деп талап қояды. Сонда Ахмади атын сөзбен сипаттап, жылқы емес, адам болса, болыс болатындай-ақ ат екенін айтып тоқтайды. Ахмадидың өткір сөзі шамына тиген Қожахан болыс айналасындағыларға оның жоғын тауып беруді тапсырыпты