Әбдірахман Құрманғалының кіші баласы Рақымның үйіне қонаққа барады. Ол үйде де Абайдың, Құрманғалының суреттері тұр екен. Келесі күні олар қасына Дәумен деген сөзге шешен кісіні ертіп, Абайдың үйіне қонаққа барады. Төсек алдында Абай отыр еді. Семіз денелі, қара кісі екен. Кісіге қадала сын көзімен қарап, бастан-аяқ бір шолып шыққанда, сол кісінің ой-өрісін, мінез-құлқын, қысқасы, бойындағы бар қасиетін біліп шығатын сияқты. Денесіне тұтаса біткен жуан мойны кісіге қарағанда денесімен бұрылып қарайды екен. Қымыз ішіп болған соң Абай бір жігітке жез леген алдырып, басына суық су құйғызып отырады. Ол Дәуменнен келген жұмысын сұрайды. Ол келген жұмысын айта бастағанда, елінің бір жігіті кіріп келеді. Абай одан да шаруасын сұрайды. Дәумен жұмысын кейін айтармын деп тоқталып қалады. Сонда Абай Дәуменнің неге үндемей қалғанын сұрайды. Ол айтам дегенше Абайдың басына су да құйылып болады. Екі жігіттің не айтқалы келгенін Абай бір әрпін қалдырмай айтып береді. Рақым Абайдың бірден үш сезімді қатарынан қабылдағанына қайран қалады.