Абай өзінің жақсы көретін жолдасына «менен бір сөз сұрашы» деген екен. Жолдасы ол сөзді ұмытып кетіп, Абай сұрағанда ғана есіне түсіп, «не сұрап едіңіз?» дейді. Сонда Абай төрт жасар немересі Әбубәкірді көрсетіп, өскенде осы баланың қандай адам боларын сұраған екен. Досы ойын баласын қалай сынауға болатынына таң қалады. Олай болса мен айтайын деп Абай былай дейді: «Егер бұл Әбубәкір тірі болса, жігіт болып өскен кезінде мүмкін мен болмаспын, ал сендер боласыңдар, естеріңде болсын: «Ақылбай маған тартқан ғой, ал Әбубәкір Ақылбайға тартқан, ұстамсыз, айнымалы болар», – депті. Жолдасы не себептен айнымалы болатынын сұрайды. Абай: «Олай дегенім, Ақылбай ауырып үйде жатқан кезде біткен бала еді. Ақылбай сол кезде апиын ішіп жатып еді. Апиын рухқа шабады ғой» депті. «Сондықтан айнымалы болар» деген екен.