Бір күні арғы заты тобықты, оның ішінде найман Тұтбай мен Итбай ағайынды екі адам Абайдың үйіне келеді. Сонда Абай амандасып болған соң, Көпбайдан ойлаған жұмысының орындалған-орындалмағанын сұрапты. Сонда Көпбай Абайға төрт ауыз өлеңді айтып жауап қайтарыпты. Тұтбай басындағы тұмағын жұлып алып жерге бір соғып, жантайып жата кеткен екен дейді. Көпбайдың олай дегені – «Менің ойнап жүрген замандас әйелімді Тұтбай ажарыма қарамай тартып алып қойды» дегені екен.