Бала Ораз жас кезінде байға жалданып, Орынборға мал айдап жүріп, қасына ерген қырық қызы бар, күймелі арбамен серуендеп жүрген байдың қызы Жібекке (Зейнепке) кезігеді. Бала Ораз ат үстінде, қыз күймелі арба үстінде өлеңмен танысып, өлеңмен әзілдесе қағысады. Бірақ жеңісе алмайды. Бала Ораз кейіннен қыздың аулына барып айтыспақ болса да қасына ерген Шолақ деген ақсақал разылық бермейді. Сонда да Бала Ораз қыздың аулына барып, атынан түспестен айтысты бастайды. Жігіт сыртта, қыз үйде ұзақ айтысады. Қыз жеті рудың елін мақтап, он екі ата Байұлының еліне де, ерін де даттайды. Бір мезгілде ауылда болып жатқан той иесі, әрі сол тама руының атақты байы, әрі ел билеушісі Әбіт сыртта тұрған Бала Оразды үйге шақыртып алады. Бала Ораз үйге кірген соң өзінің бұл тойда жалғыз екенін, атының басынан тартатынын, өз елінің адамдарынан ешкімнің жоқтығын айтып, айтысқа әділ төртелік етуін тілеп, бірнеше өлең шумақтарын түйдек-түйдегімен тастайды да, қызбен айтыса жөнеледі. Айтыстың бір ретінде Әбіт қызды тоқтатып, Бала Ораз бен қасына ерген жолдасына апан жауып, ат байлайды. Бала Ораз айтысты тоқтатып, «Той тарқарын» айтып, абыроймен өз еліне оралады.
