Байғана-Тоқпақ деген елде үлкен той болып, халық Арсалаң мен Бекбауыл деген ақынды айтыстырмақ болады. Екі ақын да өлеңмен аз қағысып тоқтайды. Арсалаң ағасынан ерулік сұрайды. Той иелері ақын қызға хабаршы жіберіп алдырады. Екі ақын да әріптестерінің жай-күйімен сырттай танысып алған. Қыз келген жерден Арсалаңға тиіседі. Арсалаң тиіседі. Арсалаң ақын да бөгелместен қаруын қайтарады. Екеуі де ашына айтысады. Арсалаң кірекеш жайын, әуесінің арпа, бидай алғанын қыз бетіне салық қылады. Қыз ағалары қызынып, ақынды сабарманға келеді. Ақын халықты қорғалайды. Қыз: «Тіл тигізбес төреме тіл тигіздің, өлген жерің осы!» — деп салады. Арсалаң да дер кезінде оған сөз тауып, қыздың, қызды тоқтатады. Ағалары енді қызға ұрсып, шапанын Арсалаңға жабады.