Әңгімеде Селтекейтегі Нұрман Қалиұлының 14 жасынан байдың жалшысы болып жүріп, бастан өткергені айтылады. Колчаг бандылары мен большевиктердің арасындағы қақтығыстар, байлардың қысым көруі, кәмпескеге ұшырауы секілді тарихи оқиғалар баяндалады. Нұрман Олжабай, Барлыбай деген байлардың отын жағып, қойын бағады. Қойға қасқыр тиіп, ақысына тиетін қойдан да айырылады. Байдың немесе ағасы Байұзақ Нұрманды ұры деп жала жабады. Кейіннен 1918 жылдары кулактарға жалданып, тас қопаруды кәсіп етеді. Еңбегінің арқасында ауылдық кеңес төрағасына сайланады. Әңгімеде сонымен қатар байларды кәмпескеге ұшрауы туралы айтылады.